Blog

Circle of life

OmaOpa + Florian 2 Portraits
10/02-17

Advertisements

All Hallows Eve

 

 

Walloheen

Het is oudejaarsavond. Onze poes loopt al enkele dagen onrustig te wezen alsof ze voelt dat er binnen enkele uren geesten uit de grond zullen rijzen. Jawel, morgen is het Samhain! Volgens de Kelten begon het nieuwe jaar op 1 november en was dit de dag dat de doden van het afgelopen jaar terug kwamen op zoek naar een levend lichaam om die te bezitten voor het komende jaar. (Snel, zet je masker op!)
Hier zit ik in mijn grote huis waarvan de deuren kraken en de vloer piept onder de stapjes van onze zwarte Esmeralda, die met haar felgroene ogen door mijn hoofd heen staart alsof ze me wilt waarschuwen voor gevaar. Ons visje zwemt nerveus in haar aquarium, mijn griezel pompoen staat naar me te grijnzen en de anatomie cursus waarop ik me probeer te concentreren lijkt een beetje luguberder dan anders… Nog eventjes, en dan komt mijn lief thuis en kunnen we samen onder de lakens dicht tegen elkaar bibberen en klappertanden tot de nacht voorbij is.

Ik hoop dat jij ook iemand hebt om mee te klappertanden.

 

 

 

Small things matter

Unfinished '15
Unfinished ’15

Ik zit steeds maar te wachten op iets ‘groots’ om mijn blog te beginnen, maar de mooiste dingen die ik wil delen vind ik meestal in iets heel subtiel. Ik besef nu dat net die kleine details een ervaring of een beeld bijzonder maken voor mij, en dat dit misschien ook is wat mijn tekeningen fragiel maken en iets waardevols geven. Tussen mijn onafgewerkte werkjes van vorig schooljaar kwam ik gisteren deze tegen. Het lijkt me nu meer afgewerkt dan een half jaar terug. Hier begin ik mijn blog mee: met iets onafgewerkt, iets onzeker, iets klein.

In het pad van Sophia Dequeker: ‘The great Fiji Shark Count’ – 30 december 2014

sophia_fiji_projectsabroad
Sophia maakt een educatieve muurschildering in Rampur Primary School, Pacific Harbour.

Sophia Dequeker (23) is studente Grafiek en Tekenkunst aan Sint­-Lucas Beeldende Kunst Gent. Ze werd gebeten door het onderwaterleven toen ze, naast de schooluren, een duikcursus volgde.

Tegelijk groeide bij haar het besef en de bewustwording dat er dringend iets aan de kwaliteit van onze zeeën en oceanen dient te veranderen. Haar nieuwe inzichten deden haar besluiten vrijwilliger te worden bij Sea First Foundation (SFF), hetgeen haar zoveel voldoening en inspiratie gaf dat ze besloot haar studies ‘on hold’ te zetten om te doen waar ze al lang van droomde: vrijwilligerswerk in het buitenland.

Momenteel verblijft Sophia in Fiji waar ze, samen met het plaatselijke duikerscentrum Beqa Adventure Divers (BAD), werkt aan het project ‘The Great Fiji Shark Count’ en onderzoek voert naar haaien, schildpadden, roggen en vissen.

ARGUS vroeg haar naar haar belevenissen.

Van droom naar werkelijkheid… Hoe bevalt het leven en werken in Fiji?
Sophia Dequeker: Ik heb er ondertussen twee maanden opzitten in Fiji en het is een fantastische ervaring. Het is verrijkend voor je eigen persoonlijkheid om even letterlijk afstand te nemen van je dagelijkse leven en zoveel verschillende mensen te leren kennen terwijl je ondergedompeld wordt in een totaal andere cultuur. Fijianen zijn warme, vrolijke, open en vrijgevige mensen waar je je meteen bij thuisvoelt! Geen luxe, geen haast, geen egoisme… Fiji is heerlijk!

De natuur is adembenemend, zowel in het binnenland als aan de kust. En jawel, het ziet er hier vaak uit zoals op de plaatjes: een wit strand, heldere zee en een blauwe hemel… Maar dat is ­jammer genoeg­ niet de enige werkelijkheid. Als vrijwilliger zie je ook de andere kant van de realiteit: de armoede, de klimaatsverandering en dode koralen…

Kan je eens wat meer vertellen over je activiteiten als vrijwilliger?
Sophia Dequeker: Werken met Projects Abroad Shark Conservation in Fiji is een bijzondere ervaring. Het team bestaat uit gemotiveerde wetenschappers met verschillende nationaliteiten die zich graag mengen onder de vrijwilligers. Samen met het plaatselijke duikerscentrum Beqa Adventure Divers (BAD) werken we aan ‘The Great Fiji Shark Count’ en doen we onderzoek naar haaien, schildpadden, roggen en vissen. Het ‘duiken met haaien’ is natuurlijk een van de hoofdredenen waarom we hier zijn. Het klinkt niet alleen spectaculair, het ís het ook. Voor mij is het water mijn tweede thuis geworden en leren over deze dieren is zo boeiend dat het me enorm veel voldoening schenkt! We duiken minimum 4 keer per week in Beqa Lagoon. Soms in beschermde plaatsen die leeggevist zijn en nog veel tijd nodig hebben om te herstellen, maar soms ook op plaatsen waar je het tellen van vissen bijna niet kan bijhouden, duizenden barracuda’s om je oren ‘vliegen’ en je meerdere haaien en schildpadden kan spotten.

Een andere prachtige ervaring is het ‘taggen’ van baby haaitjes op de Navua rivier (het voorzien van haaien van een chip om hun groei en verplaatsing bij te houden nvdr.). Het is een beetje quality time onder de vrijwilligers: uren wachten in een klein vissersbootje, dicht op elkaar, soms zelfs midden in de nacht… Maar als je dan plots een baby haaitje vangt geeft het zo’n voldoening dat het wachten snel vergeten is! We doen ook veel ontdekkingen (bijvoorbeeld dat ze veel sneller groeien dan ‘normaal’ zou zijn en dat meerdere soorten haaien gebruik maken van deze rivier). Het is verbijsterend vast te stellen hoe weinig we eigenlijk weten over deze machtige wezens.

Als vrijwilliger krijg je ook de taak om onderzoek te doen, onderwater video’s te bestuderen, en heel belangrijk: het herplanten van mangroves. Dit is het mooie aan dit project: we doen niet alleen onderzoek, maar we proberen ook zelf een oplossing te vinden. Habitat vernietiging is een grote bedreiging voor de haaien, en wij proberen, samen met de lokale bevolking, hun habitat terug te herstellen. Het is heel belangrijk dat de lokale bevolking erbij betrokken wordt. Daarom geven we ook educatie in schooltjes, in dorpen en brengen we vissers op de hoogte van onze activiteiten. Zij zijn tenslotte degenen die moeten beseffen waarom haaien belangerijk zijn en hoe we voor deze dieren moeten zorgen.

De projectwerking draait voornamelijk rond haaien. Wat is het specifieke belang van haaien voor het onderwaterleven?
Sophia Dequeker: De haai is de koning van de zee, ze staat aan de top van veel voelselketens en zorgt voor een goede balans in het water door het jagen op zieke en gewonde dieren. Het is heel eenvoudig: Als haaien verdwijnen, zijn er meer grote vissen die de kleine vissen opeten en blijven er maar weinig kleine vissen over. Kleine vissen zijn echter nodig voor een gezond koraal. Zonder kleine vissen dreigt koraalsterfte met als gevolg een dode zee vol algen en kwallen… Slecht voor de zee én slecht voor ons want veel mensen op deze wereld zijn afhankelijk van voedsel uit de zee.

Wij zijn een grotere bedreiging voor de haai dan zij voor ons. De overbevissing, bijvangst, de grote verwaarlozing van data na de vangst en vernietiging van hun habitat (bv. door het aanleggen van een kunstmatige strand voor resorts) zijn menselijke handelingen die al 30% van de haaiensoorten met uitsterven bedreigd hebben gemaakt (over 45% hebben we bovendien nog geen informatie!).

Als je dan weet dat haaien zich heel traag voortplanten en veel tijd nodig hebben om terug te herstellen, is het dringend tijd voor verandering!

We kunnen ons voorstellen dat dit project voor de deelnemende vrijwilligers inderdaad bijzonder leerrijk en interessant is. Houdt het ook gevaren in?
Sophia Dequeker: Haaien zijn niet de gevaarlijke monsters zoals de media ze graag voorstelt. Zo zijn er meer dan 500 soorten, waarvan slechts 10 soorten geraporteerd zijn in confrontatie met de mens.

Verrassend daarbij is dat wij hier duiken met twee van de drie meest gevaarlijke soorten, te weten de tijgerhaai en de stierhaai. Aanvallen doen ze echter niet. Ze zijn gewoon niet geïnteresseerd in ons, want mensenvlees staat niet op hun menu. Als ze een surfer of visser bijten is het meestal een vergissing en laten ze ook gauw weer los. De zee is hun thuis, niet de onze, en het is onze verantwoordelijkheid als we die betreden.

Trouwens, niet alle haaien zijn groot en zien er gevaarlijk uit, 98% is dat niet! Ze zijn ongschuldig en schuw en zijn het evenveel waard om beschermd te worden als een tijger of een luipaard.

Wat kunnen we doen om ons steentje bij te dragen?
Sophia Dequeker: Wel, kies er voor enkel zeedieren te eten van duurzame visserij en biologisch gecertificeerde aquacultuur. Vermijd haaienvinnensoep of haaienvlees en laat de eigenaar van het restaurant weten dat je niet in hun restaurant wilt eten omdat ze haai op het menu hebben staan. ‘Fish en chips’ kan haai bevatten, vraag de kok welke vis ze gebruiken voor je het bestelt en koop niets dat onderdelen van haaien bevat zoals souvenirs en medicijnen. En last but not least, steun ecotoeristische organisaties als je daar de mogelijkheid toe hebt.

Tenslotte nog een warme oproep: als je (marine) biologie studeert is werken met Projects Abroad Shark Conservation de ideale kans om ervaring op te doen! Maar tegelijkertijd is het ook ideaal voor iedereen die van avontuur en water houdt en graag iets terug doet voor deze planeet. En als je nog niet overtuigd bent dat haaien geen menseneters zijn, raad ik je aan de recente documentaire ‘Shark Girl’ te bekijken!

Auteur: Jeroen Provoost
Copyright 2016 ARGUS